P. DGM

Instituto de arqueología de posgrado, Bauddhaloka Mawatha, Colombo.

ඓතිහාසික යුගයේ දී ශී‍්‍ර ලංකාවේ භාවිත වූ මාර්ග පද්ධතිය පිළිබඳ දැනුම ඓතිහාසික මුලාශ‍්‍රයවල ඉදහිට වාර්තාවන තොරතුරු, බි‍්‍රතාන්‍ය පාලන සමය තුළ ගවේශන ආශ‍්‍රිත තොරතුරුවලට සීමා වී පැවතිණ. මෑත කාලීන ගවෙිශන පදනම් කර ගනමින් ක‍්‍රිස්තු පූර්ව 3 වන ශත වර්ෂයේ සිට ක‍්‍රිස්තු වර්ෂ 13 වන ශත වර්ෂය දක්වා කාලය තුළ භාවිත වූ මාර්ග පද්ධතියේ ව්‍යාප්තිය එහි ගති ලක්ෂණ සහ එම මාර්ග පද්ධතිය යළි ගොඩනැඟීමට මෙහි දී අවධානය කරනු ලැබේ. දේශපාලන ස්ථාවරත්වය හා ප‍්‍රබලත්වය, ආර්ථික වර්ධනය, ආගමික සංස්ථාන්හි බහුලත්වය ආදී සාධක මාර්ග පද්ධතිවල ස්ථාවරත්වය හා ව්‍යාප්තිය සමග බැදී පැවතිණ. දකුණු ආසියාවේ සම කාලීන රාජ්‍යයන්හි පැවති මාර්ග පද්ධතිවල අනුගමනය කරන ලද තාක්ෂණ ක‍්‍රමවේදයන් සහ විධි නියමයන් ශී‍්‍ර ලංකාවේ ජාතික මාර්ග පද්ධතිය තුළින් ද දක්නට ලැබේ. දිවයිනක් ලෙස පිහිටා තිබීමේ භූගෝලීය ප‍්‍රවේශය සමග අන්තර්ජාතික දිගු මුහුදු වෙළෙඳ මාර්ගවලට තිබි සබඳතාව ද නිසා අගනගරවල සිට ප‍්‍රාදේශීය හා ප‍්‍රත්‍යන්තයන් සම්බන්ධ කළ මාර්ග පද්ධතියට අදාළ යටිතල ව්‍යුහයක් ස්ථාපනය වී පැවතිණ.

Sistema de carreteras en Sri Lanka: el método de estudio

ශී‍්‍ර ලංකාවේ ඓතිහාසික මූලාශ‍්‍රයවල මාර්ග භාවිතය පිළිබඳ වාර්තා වූව ද කාලනුක‍්‍රමික මාර්ග පද්ධතියක් පිළිබඳ ප‍්‍රමාණවත් සාධක ඇතුළත් නොවේ. මෙම සංකීර්ණ ක‍්‍රියාවලිය සඳහා ප‍්‍රවේශයක් එම තොරතුරු අතර අන්තර්ගත වේ. දීර්ඝ කාලීනව භාවිතයේ පැවති මාර්ග පද්ධතියකට අදාළ පැරණි මාර්ග නටබුන්, නටබුන් වූ ගල් හා දැව පාලම්, අම්බලම්, ගව්කනු, මාර්ග සන්ධිස්ථාන සහ තොටමුණු, ජනාවාස, විහාරාරාම සංකීර්ණ, වැව් ව්‍යාප්තිය ආදී වූ භූගෝලීය පිහිටීම ජාතික හා ප‍්‍රාදේශීය මට්ටමින් ලබා ගත හැකි පුරාවිද්‍යාත්මක දත්ත සමූහයක් මේ සඳහා භාවිත කළ හැකි ය. මෙම පුරාවිද්‍යාත්මක දත්ත ඓතිහාසික මූලාශ‍්‍රයවල වාරතාගත තොරතුරු සමඟ ගලපා ගැනීමෙන් මාර්ග සඳහා වූ ක‍්‍රියාකාරී මූලධර්ම සහ ජාකිත සහ ප‍්‍රාදේශීය මට්ටමේ මාර්ගවල ගති ලක්ෂණ, ඉදි කිරීම් සහ භාවිතය පිළිබඳ මූලික සැකිල්ලක් ගොඩනඟාගත හැකි වේ. එමගින් ප‍්‍රකාශ වන්නේ සම කාලීන සමාජ සංස්කෘතික ක්‍ෂේත‍්‍රයේ ඇතිවන දියුණුව, දේශපාලන-ආර්ථික ක්‍ෂේත‍්‍රයේ ඇති වූ ප‍්‍රබලත්වය සහ සංවිධානය සහ එහි සීමාවන්ය. මෙහි ව්‍යාප්තිය සහ ස්ථාවරත්වය විවිධ කාල පරාසයන් තුළ වෙනස්වීම්වලට ලක්වන බව ද අවධානය කළ යුතු වේ.

රටක මාර්ග පද්ධතිය සම කාලීන රජය සතු දේශපාලන බලය, ආර්ථික සංවිධානය, සමාජ හා සංස්කෘතිය පිළිබඳව කියාපාන දර්ශකයක් වශයෙන් සැලකිය හැකි ය. ඒ මගින් සම කාලීන නාගරික, ප‍්‍රාදේශීය සහ ප‍්‍රත්‍යයන්ත සීමාවන්හි අවකාශීය ව්‍යාප්තිය පිළිබඳ ව ද පැහැදිලි සිතියමක් නිර්මාණය වේ. අනුරාධපුර යුගයේ දී නගරයේ සිට දිවයිනේ සිව් දෙසට විහි දී ගිය ප‍්‍රධාන මාර්ග හයක් පිළිබඳව මෙම අධ්‍යනයේ දී අවධානයට ලක් කෙරේ. අශෝක අධිරාජ්‍යයේ රාජකීය මහා මාර්ගය පාටලීපුත‍්‍ර නගරයේ සිට නැගෙනහිර ඩෙකෑන් සීමාවේ පිහිටි පෙෂවෝර්, තක්ෂිලා නගර දක්වා සැතපුම් 3,000ක් (1,000 kos) La difusión de la Ruta de la Seda en paralelo con el poder político del estado actual. Carreteras, el concepto del estado actual de desarrollo y un símbolo de los romanos, chinos, ankor Camboya (Angkor), América del Sur, el Inca (Inka) y ha sido el foco del estudio de los sistemas de la civilización. China, la civilización romana y el Imperio Maurya en la excavación confirmaron que el Antiguo y Edad Media se centra en las tácticas de seguridad en los sistemas de planificación del mundo. El uso de los principios de ingeniería y el patrón de distribución geográfica de las carreteras se refería a este objetivo.

En este estudio, se espera que se centre en algunos de los principios básicos del sistema vial. En primer lugar, se llama la atención sobre si el sistema de enrutamiento en Sri Lanka siempre ha estado en servicio y si las rutas de dichos caminos se han utilizado para el posterior desarrollo de la red vial nacional y regional. Existen evidencias del uso sistemático de caminos en Sri Lanka desde aproximadamente el siglo X a. Pero estos caminos continúan siendo utilizados hasta la fecha, y muchas secciones de secciones históricas del noreste y del oeste se han unido al actual sistema de carreteras nacionales. De la misma manera, se han seguido las antiguas costumbres de los caminos antiguos en la construcción de nuevas carreteras en la zona seca inglesa. Los estudios sobre antiguos sistemas de carreteras en el subcontinente indio también indican que los ingleses han construido nuevas carreteras en caminos antiguos.

දෙවනුව, මෙම මාර්ග එ් ආකාරයටම ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය තුළ සම්පූර්ණයෙන්ම නොකඩවාම භාවිත නොවී ය. ප‍්‍රදේශීය වශයෙන් අනන්‍යතා සහිත මාර්ග භාවිත විය. වෙල්යායේ නියර වැව් බැමි හා ඇලවේලි හැම විටම ගම් අතර මාර්ග පද්ධතියට එක් වී පැවතිණ. වියළි කලාපයේ මාර්ග සම්බන්ධයෙන් ගොඩබිම් මාර්ග හැර ගංගා ඇල ෙදාළ ආදී ජල මාර්ග භාවිතය පිළිබඳ භූගෝලීය ප‍්‍රවේශයක් නොමැත. තෙවනුව මාර්ග වර්ගීකරණය සහ ගංගා හරහා යාමේ දී භාවිත වූ ක‍්‍රමවේදයන් (road type and crossing type) අගනගරය හා සම්බන්ධ ප‍්‍රත්‍යන්ත අවකාශීය කලාපයන් දක්වා වූ ප‍්‍රධාන මාර්ගවල මේ සඳහා භාවිත කර ඇති ක‍්‍රමවේද බෙහෝ දුරට සමාන වේ. ආර්ථික සම්බන්ධතාව මත වරායන් හා බැඳුණු මාර්ගවලට අන්තර් ජාතික සාගරික වෙළෙඳ මාර්ග සමග වූ සම්බන්ධතාව නිසාම නිර්යාත භාණ්ඩ ප‍්‍රවාහන මාර්ග ලෙස මෙම වැදගත්කම හිමි විය. සතර වන මූලධර්මය ලෙස මාර්ග පද්ධති ඉදිකිරීම, පවත්වාගෙන යාම, ක‍්‍රමවේද සහ එ් සඳහා වූ සම්පත් දායකත්වය ඇතැම් මාර්ගවල වූ දේශපාලන ආර්ථික වැදගත්කම නිසාම 13 වන ශත වර්ෂය දක්වාම නොකඩවා රාජකීය අනුග‍්‍රහය යටතේ ඉදිතිරීම් හා නඩත්තු කටයුතු මෙන්ම මාර්ගවල සේවාවන්ද පවත්වා ගෙන යන ලද බවට සාධක පවතී. දිවයිනේ ඓතිහාසික මාර්ග පද්ධතියේ ව්‍යාප්තිය හා වර්ධනය හඳුනා ගැනීමේ දී ඉහත සඳහන් කළ සාධක මගින් තර්කානුකූල පදනමක් සපයා ගත හැකි වේ.

Sistema histórico de carreteras de Sri Lanka

දිවයිනේ ලොකු කුඩා ගංගාවන් මුහුදට ගලා බස්නා දිශානතිය සහ ඓතිහාසික භූ-දේශපාලන ව්‍යුහයේ සැකැස්ම අනුව අනුරාධපුර සහ පොළොන්නරු අගනගර හා සම්බන්ධ වන බොහෝ මාර්ග ගංගාවන් හරහා යා යුතු විය. ගොඩබිම් මාර්ග ජාලය හා සම්බන්ධතාව යටිතල ව්‍යුහය පිළිබඳ සාධක ලෙස දිවයිනේ ගංගාවන් හරහා දැවයෙන් සහ ගලින් කරන ලද පාලම්වල නටබුන් අදත් ඉතිරි ව පවතී. මේ සමග මාර්ග ජාලය හා සම්බන්ධ කළ හැකි විහාරාරාමවල පිහිටීම, අම්බලම්, කුඩා වැව් සහ ළිං ආදී වූ ප‍්‍රවාහන සම්බන්ධ යටිතල ව්‍යුහයන් සහ 19 වන ශත වර්ෂයේ සිට පුරාවිද්‍යා ගවේශනවල දී වාර්තාගත කර ඇති ගව් කනුවල (පැරණි මාර්ගවල පසෙකින් දුර මිනුම් ඒකකයක් ලෙස ගව්කණු සිටුවා තිබිණ. එ්වා ඉංග‍්‍රීසීන් විසින් මෙරට මහාමාර්ගයන්හි සිටුවන ලද සැතපුම් කණු හා සම වේ.) භූගෝලීය පිහිටීම ද මෑත දී සොයා ගෙන ඇති ගව්කනු ද දිවයිනේ සිව් දිගට විහි දී ගිය මාර්ග රටාවේ යටිතල ව්‍යුහයන් වේ.

En el período de Anuradhapura, las seis carreteras principales que se extendían a través de la capital desde la capital tenían aproximadamente 1,100 kilómetros de largo. Jambukōlapaṭṭana de capital desde el norte, sur, Homagama, la costa este y pallavavaṁka gōkarṇatittha puertos, mahātittha costa oeste, y los retrasos Uruvela puertos como las carreteras principales había caído 6. El desarrollo económico, la abundancia de sociedades religiosas oportunas afectan el crecimiento de la arena social cultural desde el transporte de las ciudades de la capital a la regional y los pilares. La ciudad, incluida esta calle, es la carretera principal que une la red nacional de carreteras.

Durante la era de Anuradhapura, las carreteras principales que se extendían desde la capital a la capital eran cuatro

El Malwathu Oya con la historia a través de las ramas pequeñas y canales de riego, piedra y madera de los pequeños puentes 19 de las ruinas de la reconstrucción red de carreteras de la capital a alimentos suficientes, incluso los avances en la identificación de la carretera Plazo en más años 1,500 La información no es suficiente Hay especificaciones de que existía al menos una red de carreteras desarrollada desde el CE del siglo 1 en Anuradhapura. Durante el siglo 19, los ingleses usaron las exploraciones de Rajarach para usar el mismo sistema de caminos en la naturaleza.

ඓතිහාසික තොරතුරු සමග මාර්ග හා සම්බන්ධ විවිධ වූ මංසලකුනු එනම් ගල් හා දැව පාලම්, අම්බලම්ල, ගව්කනු, වැව් අමුණු හා වාරි ඇල මාර්ග ආදියෙන් සමන්විත යටිතල වයුහය පදනම් කර ගනිමින් ප‍්‍රධාන මාර්ග 6කින් යුත් ජාතික මාර්ග ජාලය ප‍්‍රතිනිර්මාණය කළ හැකි ය. පාලම් සම්බන්ධ කර ගත් නගරය අවට කලාපයේ අධික ඝනත්වයෙන් යුත් මාර්ග ජාලයක් සිතියම් ගත කරනු ලැබ ඇත. මෙම පාලම් 13ක් ම මල්වතු ඔය හරහා වැටී තිබිණි. මේ අතරින් ගැල් ගමන් කළ හැකි වූයේ උතුරු හා නැගෙනහිර ප‍්‍රධාන මාර්ගයට සම්බන්ධ ගල් පාලම් හරහා පමණි. ප‍්‍රධාන ගල් පාලම් දෙකට අමතරව ගලින් කරන ලද තවත් පාලම් 4ක නටබුන් සොයා ගෙන ඇත. අවම වශයෙන් අඩි 6-8 දක්වා පමණ පළලින් යුතුයයි අනුමාන කළ හැකි එක්වර මගීන් 4-5කට එක පෙළට ගමන් කළ හැකි මෙම පාලම් විසුද්ධිමග්ගයේ Jamhasētu නමින් හඳුන්වා දී ඇත. මල්වතු ඔය හරහා කුඩා ගැල් ගමන් කිරීමේ දී මෙම පාලම් යොදා ගත්තා විය හැකි ය. පාලම් සඳහා භාවිත කරන ලද ගල් කණු සහ ඇතිරීමට යොදා ගත් ගල් ඵලකවල අවශේෂ මල්වතු ඔය ආශ‍්‍රිතව අදත් දක්නට ඇත. මෙම පාලම් ඇතුළු නගරයේ රුවන්වැලි සෑ මාර්ගයට, ශ‍්‍රී මහාබෝධියට සහ ජේතවනාරාමයට සහ රජවීදියට ද සම්බන්ධ වී අධිනාගරීකරණ කලාපයේ සතර ෙදාරටුවලින් විහි දී ගිය මාර්ග ප‍්‍රධාන ගල් පාලම් හරහා ජාතික මාර්ග පද්ධතියට සම්බන්ධ වී පැවතිණ.

Cuatro capitales históricas carreteras, redireccionar, y en expansión samānupātavīmat directa, cuatro esquinas, donde una red de carreteras en todo el tunmaṁsandhi conjunto se compone de características que son las principales características de los planes, así como las ciudades de Polonnaruwa, Anuradhapura. La expansión 15-20 de las calles de la ciudad es una característica común tanto en Anuradhapura como en Pannanara. Incluyendo la ciudad de Anuradhapura, norte-sur y este-oeste de la carretera principal y las cuatro puertas y cuatro adhināgarīkaraṇa región diśāgatava deepgoing sistemática consistió en una red de calles en. 58 pies en la puerta sur que conduce fuera de la ciudad, incluyendo las excavaciones arqueológicas han confirmado que el norte y el sur habían caído en diśāgatava, como la calle principal consta de ancho. En el medio de la carretera, también se identificaron los restos de una 25 XTXX longitud, 16 reloj de gran calibre.

KautilyaLas carreteras reales del bushel y la longitud de la ciudad tienen aproximadamente 48 pies (8). De acuerdo con las regulaciones en el período entre China y China, el 50 debe ser de la capital y las carreteras principales, y las carreteras romanas son solo 25. 19.7 era el ancho de la carretera que se descubrió en la entrada a la capital de Chhang-an en China.

Red de carreteras Anuradhapura de Sri Lanka

Evidencia histórica y arqueológica

En algunos informes de eventos históricos e históricos, la información en el borde de la carretera generalmente se incluye en fuentes históricas. Algunas inscripciones, incluidas algunas donaciones reales, también proporcionan información sobre la información vial con procesos relacionados con las operaciones económicas y militares locales. Estos datos históricos se pueden recrear mediante el mapeo de la distribución geográfica de puentes, ruinas de carreteras antiguas y dialectos de carreteras antiguas. Para esto, los holandeses y los isleños y los mapas creados por la isla hacen una contribución significativa. En las exploraciones arqueológicas de la Zona Seca, las antiguas ruinas utilizadas por los ingleses para las excavaciones también son importantes. El mapeo de las ruinas de los caminos antiguos en este proceso es particularmente alto en la restauración de la ciudad capital.

El Mahavamsa menciona la evidencia de la relación de la red nacional de carreteras con Anuradhapura y todas las demás calles principales de la ciudad Devanampiya (250-210 BC) durante el reinado real de Sri Maha Bodhi con la llegada de los peregrinos de Jambukolapattana a Anuradhapura. Fue transportado al jung de Mahamegha a lo largo de la entrada principal, incluida la entrada norte de la ciudad de Horoddha. De acuerdo con fuentes históricas Main Street යන්න ඇතුළු නගරයේ උතුරු දකුණු ෙදාරටුව දක්වා වූ ප‍්‍රධාන වීදිය සඳහා භාවිත විය. 1960 වසරේ සිට වරින්වර පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව සහ මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල මගින් කරනු ලැබූ කැනීම් වලින් නගරයේ උතුරු දකුණු සහ නැගෙනහිර ෙදාරටුවල භූගෝලීය පිහිටීම සනාථ කර ගෙන ඇත.

Varios de los puertos más grandes en Malwathu Othiyama, conectados con la Ruta Capital de Anuradhapura, se mencionan en fuentes históricas. Las ruinas de estos puertos han sido identificadas. VisuddhimaggaEste puede ser el antiguo ferry que cruza el Malwathu Oya desde Anuradhapura para levantarse desde Anuradhapura. Como se afirma en Mahavamsa Mahendra Mahanaga (ක‍්‍රි.ව.7-19) රජු සමයේ දී සෑගිරියේ පවත්වන ලද ගිරිඛණ්ඩ පූජාව සඳහා මල්වතු ඔයේ සිට සෑගිරිය තෙක් සුදු වැලි අතුරා සකස් කළ මාර්ගයට සම්බන්ධ තොටුපොළ ද, මෙය වේ. Sirimēghavanna Este es el momento en que el rey de Sri Lanka (301-328) transportó ceremonialmente la estatua de Mihin de Mihintale a Anuradhapura. El 1892 tiene una calle antigua que cruza Jetavanaramaya en el norte hacia el este. El puente de piedra conectado a esa calle también tiene unos 6 pies de ancho Jamhasētu වර්ගයට අයත් වූවකි. මෑත දී කරන ලද කැනීම් මගින් මතු කර ගන්නා ලද දකුණු ප‍්‍රාකාර සීමාවට දකුණු දිගින් නැගෙනහිර-බටහිර දිශාගත ව ගමන් ගත් වීදිය මෙය බව සනාථ වේ. නැගෙනහිර මහා මාර්ගය හා සමස්බන්ධ වූ ප‍්‍රධාන පාලම නිරන්තරයෙන් ම කාර්ය බහුලව පැවති බැවින් මල්වතු ඔය දකුණු ඉවුරේ පිහිටි පාචීනතිස්සපබ්බත විහාරය, මුල්ලෙගම සහ පුලියන්කුලම ආදී විහාර සඳහා ඉහත සඳහන් කළ පාලම භාවිත වූ බව අනුමාන කළ හැකි ය. මල්වතු ඔය හරහා නගරට ඇතුළු වීමේ දී ප‍්‍රධාන විහාර සඳහා වෙන් වෙන් වූ වීදි හා පාලම් භාවිත විය. නැගෙනහිර මහා මාර්ගයේ සිට පුලියන්කුලම විහාර සමීපයේ වූ මාර්ගයට සම්බන්ධ වූ හරස් මාවතක නටබුන් Horcart විසින් 1930 දී සිතියම් ගත කර ඇත.

La información cronológica proporcionada por el centenario 3 BCE de que la ciudad tenía una tradición de vestirse en la calle y festividades callejeras. El Mahavamsa declara que el Rey Devedel, la arena blanca, y las cinco mitades de la plantación del árbol Maha Bodhi fueron decoradas con cinco colores. Uththiya Los restos del Arahant Mahinda fueron llevados a Anuradhapura desde Mihintale para la cremación. El cuerpo fue colocado en una gran multitud y fue llevado a Mahaviharara a lo largo de las banderas de banderas y pintado. Se puede suponer que hasta el final de la era de Anuradhapura, las calles, así como los desfiles y funerales en diversas ceremonias visitaron las calles. Lo mencionado anteriormente fueron solo algunos hechos sobre las calles de Anuradhapura. Continuando siendo una tradición Kalyāṇavatī (1202-1208 X.) según la Carta del Templo de la Reina Ruvanweli Reubicar las calles en una calle flagrante También está confirmado por el hecho. Algunas de las fuentes históricas incluyen información sobre las calles en la metrópolis de la capital. Aunque la ubicación geográfica de algunas de las calles no es identificable, hay evidencia de que había calles separadas para varias tareas.

De acuerdo con Mahavamsa, desde el siglo 10 aC, el tramo comercial de la fortaleza Anuradhapura West fuera del muro comercial se dividió. El Pandukabhaya se estableció aquí como una comunidad comercial de países de Asia occidental. De acuerdo con las excavaciones arqueológicas llevadas a cabo en la ciudad, los comerciantes extranjeros tenían conexiones con la ciudad de Anuradhapura antes del siglo 10 aC. Rey UpatissaS (c. 368-410) La carta Basawakkulama rocas cerca de la puerta oeste de la zona centro del comercio continuaron. La exploración fue en relación a la evidencia arqueológica identificada y la red principal de carreteras en el país a los cuatro mapas de carreteras en el Anuradhapura diseñados con hechos históricos y los motivos de la capital, todas las carreteras de la puerta occidental bed'ne un mercado de calle.

Él arregló el Galpatha en Mahakanadara

Kautilya Economía del uso de la anchura diferente de la construcción de carreteras puente de piedra con una anchura de Procedimiento Grupo reglas diferentes que ha prevalecido en la capital de Anuradhapura es fuertes pruebas arqueológicas. Se ha descubierto evidencia arqueológica en los sistemas de caminos de los sistemas de civilización de Montreal y China. El camino real no fue utilizado para otras necesidades. Como resultado, la ciudad accesible, además de los puentes de piedra veces 6 pies puede utilizar una pequeña carga-8 hasta una anchura de los puentes de piedra 7 de la misma anchura y ser igual al puente de madera (el Oya Malwathu cerca Saliyapura) y edaṇḍak utilizados pie y Era parte de la red de carreteras del área Anuradhapura UPR. El patrón complejo identificar con precisión formas en las redes como parte del plan de la ciudad y el uso de carriles especiales de ancho para las formas contemporáneas de utilizar las reglas y tradiciones del metro y de la región circundante.

sin embargo, no se ha encontrado en las ruinas de la ciudad, incluyendo la ruta principal que une el este y la red de carreteras al este de la puerta Malwathu que, a las ruinas del puente y el circuito de marcas que Malwathu piedras de los bancos izquierdo y derecho allí. Las ruinas del puente a través del río, sobre todo, no queda nada en las piedras se encuentran en un texto lineal deepgoing tres margen derecha. Estas piedras pedregosas están a unos 3.5 pies del nivel del piso, y hay rocas cubiertas en el puente y enlucidas en el piso. El puente se ha ubicado hasta el nivel de aproximadamente 5. La evidencia ha emergido de que los pilares de piedra habían sido diseñados con la parte superior de los pilares de piedra. El puente tenía aproximadamente 12-14 de ancho. A este puente de piedra se accede desde la ciudad de Anuradhapura desde el este, el Rohingya y el sur a través de Anuradhapura.

Puente de piedra Mahakanadarawa

La planificación de la red de carreteras para los puertos de Makhachkala y las calles comerciales de la ciudad se centra en la seguridad de la ciudad. Red fue diseñado para ser utilizado directamente conectado a la puerta de la ciudad al este y la línea de carga de transporte de mercancías por carretera pared este de cajas y de mercancías fuera del diśāgatava Norte-Sur deepgoing en una carretera. La ruta más corta hacia la calle comercial de la ciudad era la entrada a los límites de la ciudad por pavimentos de piedra y la entrada al continente por la carretera que conduce al norte. La principal ruta comercial de la ciudad se encuentra al oeste del fuerte y paralela dirección norte-sur hacia el exterior de la fortaleza. En la ruta anterior, los transportistas que ingresaban a la ciudad estaban al norte y al sur, y se podía llegar al lado oeste de la ciudad en las afueras de la ruta comercial.

Factores de lugares públicos y destinos

red de carreteras que cubre la mayor parte del país, en función de factores tales como puerto de conexión para los lugares militares y religiosos de culto es evidencia de que el interior del edificio del paisaje alrededor de 4 CE del siglo. Pandukabhaya ya que los informes de los diversos incidentes históricos están en el camino a Anuradhapura desde el suelo pratyayantayan. buen término reino en todo el mundo en la difusión del budismo en todo el país dentro de un corto tiempo de instalación de sistema de comunicación organizada del país a los límites de la existencia regional y fronteriza de factores. Destinos desde los puertos de la costa norte jamm̆bukōlapaṭpana a la costa sur, Homagama y Godawaya la costa este y oeste, y, bajo los auspicios de rajākīya utilizan la carretera para los peregrinos de Sripavan lugar para la cumbre de la montaña de la carretera saṁvardhanayavīmat de crónicas y algunas inscripciones son factores también.

අනුරාධපුර නගරය සිට උතුරු මහා මාර්ගයේ ගමනාන්තය වූයේ උතුරු වෙරළේ පිහිටි ජම්බුකොලපට්ටනයයි. මෙම මාර්ග සබඳතාව ඌරාතොට වරායන් ද තදාසන්න සෙසු දූපත් සමග සම්බන්ධ විය. උතුරේ වරාය සමග නිරන්තර සබඳතා පවත්වන ලද බවත් පරිපාලන අවකාශීය සීමාවන් කරා මාර්ග ව්‍යාප්තව පැවති බවත් නිරන්තරයෙන්ම මෙම මාර්ග භාවිතයේ පැවතින. ක‍්‍රිස්තු පූර්ව 3 වන ශත වර්ෂයේ ශී‍්‍ර මහා බෝධිය මෙරටට වැඩම වීම සන්සිද්ධිය එ් වන විට දිවයිනේ උතුරු සීමාවේ දඹකොළපටුන සිට අනුරාධපුරයට වූ මාර්ග සබඳතාව සහ රෝහණයේ කජරගාම, චන්දනගාමයට ද අනුරාධපුර රාජකීයත්වය සමග වූ සබඳතාවේ සන්නිවේදනය මහාවංශය වාර්තා කරයි. බුද්ධඝෝෂ හිමියන්ගේ සම්මෝහවිනෝදනී අට්ඨකතාවට අනුව ක‍්‍රිස්තු පූර්ව 1 වන ශත වර්ෂයේ සිදු වී යැයි විශ්වාස කරනු ලබන දුර්භික්ෂ අවස්ථාවල දී ඉන්දියාවේ විහාරාරාම කරා යාමට භික්ෂූන් වහන්සේලා නැව් නැංගේ ජම්බුකෝල පට්ටනයෙනි. එ් සඳහා ජම්බුකෝලපට්ටනයේ නැව් සාදන ලද බවත් එහි සඳහන් වේ. reyes සඳහන් පරිදි පළමු වන ගජබා (ක‍්‍රි. ව. 114-136) රජු සමයේ සොලීරට ආක‍්‍රමණය කිරීම සඳහා මෙම මාර්ගය ඔස්සේ යාපා පටුනට ගිය බව අනුමාන කෙරේ. DhātuvaṁśayaSegún Kithsirim (551-569), el rey llegó a Sri Lanka desde Dambakolaputana y trajo la reliquia del diente a Anuradhapura. El papel del puerto de Urathota (Kits) es centrarse en la conexión principal del puerto con la ruta terrestre principal. La construcción de carreteras y el mantenimiento de caminos en la esfera administrativa del rey se extendieron a los límites septentrionales. Parākramabāhu de 1ගේ නාගදීප දෙමළ සෙල්ලිපිය අනුව ඌරාතොට, ඉන්දියානු වෙළෙඳුන්ගේ නැව් ගොඩ බසින ලද ප‍්‍රධාන තොටුපලක් වූ බවත් අශ්වයින් සහ ඇතුන් ගෙන එන නැව්වලට රජු විශේෂ සැලකිලි දැක් වූ බවත් සඳහන් වේ. එමෙන්ම දකුණු ඉන්දියාව ආක‍්‍රමණය කිරීම සඳහා පරාක‍්‍රමබාහු රජු උරාතොට වරායේ නැව් තනවන ලද බවත්, වෙරළ නැව් කර්මාන්ත ශාලාවක් සේ දිස් වු බවත්, මහාවංශයේ සඳහන් කර ඇත.

En la era de Anuradhapura, existía una red de carreteras abierta al puerto de comercio internacional en Sri Lanka y a las subdivisiones costeras occidentales del mismo comercio. Como resultado, la principal calle comercial en la costa oeste estaba al oeste del oeste, al norte y al sur de la ciudad. La carretera principal que conecta la carretera principal de Mahaththaya está diseñada para conectar las carreteras principales y secundarias de los cuatro distritos del país al norte y al sur. La sistemática de la red vial contribuyó en gran medida a la implementación de políticas económicas estatales relacionadas con el transporte de mercancías, las exportaciones y el mantenimiento adecuado del papel de las oficinas de aduanas de la ciudad. Y aterrizó en la isla con la inestabilidad política causada por finales del siglo III y el siglo II aC, que contrató a mahātittha (Manthai) de Anuradhapura a la organización de las señales en la carretera y los puertos.

La carretera principal hacia Trade Street y el puerto de Uruwela era de tres carreteras principales. Dado que la existencia de la red conectada vía urbana en general de manera que se puede obtener de varias partes de la exportación Anuradhapura West ruta comercial de la isla se puede acceder a la carretera principal de Puerto mahātittha esta calle una segunda especie lado de mercancías de importación y exportación para se proporcionaron instalaciones de almacenamiento Es posible La interacción entre el interior y la red de carreteras que conecta las áreas suburbanas de transporte de mercancías al puerto de llevar las rutas de comercio de bienes de la ciudad a lo largo de las carreteras principales, pero sólo están sujetos a la administración de aduanas había tenido contactos con el diseño.

El mercado fue construido en los límites de la ciudad. Desde los canales y al oeste de la ciudad Los puentes se construyeron a lo largo de pequeños canales que desembocan en el Malwathu Oya. Los puentes en las áreas de Peririmwewa y Palugaswewa se mapean en base a la información de 1891 y 1893. En el 1891, estas exploraciones han descubierto las ruinas de los edificios rectangulares a ambos lados de la carretera. Estos edificios a menudo se consideran almacenes de ferias o mercancías para la exportación. Hay características similares en la costa este de la carretera principal, la ruta tentativa ghokrenea. Las afueras de la ciudad exterior también se han identificado como la fusión del edificio renegado a ambos lados de la carretera que se extiende desde el muro norte hasta el norte. Esta carretera es la principal calle comercial de la capital Polonnaruwa. El camino a Gokarathiththaya (Trincomalee) y al sur del puerto de Lankapatuna y el convoy se dirigieron desde Polonnaruwa hacia el norte. Kavan Del rey al camino de Magama a Rajarata Mahavamsa Se informa varias veces. Rey DutugemunuComo el camino de magama a Anuradhapura Mahavamsa එන ස්ථානනාම දැනට අනාවරණය කර ගෙන ඇති රෝහණ මහා මාර්ගයේ ස්ථානනාම සමග ගැලපේ. බොහෝ ස්ථානවල නිශ්ශංකමල්ල රජු විසින් ස්ථාපනය කරන ලද ගව් කනු හමු වී තිබීම නොකඩවාම මෙම මාර්ග භාවිතයේ පැවතීම පිළිබඳ සාධකයන් වේ. වංශකතා තොරතුරු ද අනුව රජරට රාජකීයයන් නිරන්තරයෙන්ම මහියංගන විහාරස්ථානය වන්දනා කිරීම සඳහා මෙම මාර්ගය භාවිත කළහ. මහාවංශයට අනුව මහියංගන චෛත්‍ය Devanampiya Fue construido por un hermano de Raju, y desde ese momento, de vez en cuando, los reyes hacían mejoras durante el período de reestructuración de los reyes a Parākramabāhu, 6. Mahiyangana es también un hito importante en el artículo del Rey Xanthi de 4 King Khapitigamuwa. Esta conexión se extendió no solo a Magama sino también a la costa sur de la isla hasta Godawaya. Estos caminos estaban conectados con templos regionales como Sithulpawwa.

Factores de la infraestructura vial

Los métodos utilizados para navegar por las vías navegables son importantes para identificar el estado de la distribución de las rutas de transporte y la dirección del estado. Los puentes de piedra a gran escala construidos sobre ríos son una evidencia arqueológica importante de caminos fijos. Cascadas de pequeña escala y, en algunos lugares, el uso del enfoque de paisaje utilizando puentes de madera construidos sobre barras de roca y puentes de madera sobre puentes de madera también se aplican a los puentes de madera. Algunas rutas se han desarrollado por separado y los movimientos simultáneos de la economía del agua se han estabilizado y estabilizado. Los restos arqueológicos son los restos de piedra y puentes de madera, ambalam, dagas y tanques de carretera a lo largo de las carreteras en el patrón de la carretera histórica.

දිවයිනේ බොහෝ ප‍්‍රධාන මාර්ගවල මෙන් අධිනාගරීකරණ කලාපයේ ප‍්‍රධාන මාර්ගයන්හි ද ගව්කණුු සිටුවා අම්බලම් පිහිටුවා තිබිණ. මෞර්ය යුගයේ සිට භාවිතයට ගැනුණ පාටලීපුත‍්‍ර සිට පෙෂවෝර් දක්වා දිව යන මහා මාර්ගයේ (Grand trunk road) මගීන්ගේ පහසුව සඳහා සෑම සැතපුම් 2.5 (හෝ සැතපුම් 3 කට අඩු දුර ප‍්‍රමාණයකට) කටම ගල් කණුවක් බැගින් පිහිටුවා තිබූ බව සඳහන් වේ. මෙම ගල් කණු වර්තමාන සැතපුම් කණු (minero) Es igual a. La evidencia arqueológica del uso de este método en Sri Lanka se ha registrado en varias carreteras principales. Mahātittha Abhayagiriya ruta comercial lado norte de la carretera se plantaron aislado kaṇuuva piedra, cerca del templo vijayārāma canalizado, se encuentra en ninguna parte de las ruinas de post-sí como kaṇuuvak campana Identificado Anuradhapura límites de la ciudad, el grito de las carreteras en algunos lugares y los pilares y postes Rohana Cry Cry, período establecido de la carretera Polonnaruwa junto a las carreteras principales de los polos de la isla, se revela que las señales siguen la metodología. Rey de NissankamallaLa carta de S viuda de 60 días Tama fue nombrado como Akurukotta Nishshanka යන පාඨයත් ගවේෂණ මගින් සොයා ගෙන ඇති රජුට අයත් රෝහණ මාර්ගයේ හා නැගෙනහිර මාර්ගයේ ගව්කණු සමුහයත් එ් බව තවදුරටත් තහවුරු කරයිි. බටහිර වෙරළේ මහාටිත්ථයට දකුණු දිගින් පිහිටි මනග උපවරායට වූ මාර්ගයේ ගව් කනු කිහිපයක් මහවිලච්චිය වැව ආසන්නයේද සැතපුම් 8ක පමණ දිගින් යුත් පැරණි මාර්ග නටබුන් වර්තමාන අරිප්පු මාර්ගයට යටව ඇත.

Hay informes de una amalvama basada en la base del edificio defectuoso en la base del edificio, ubicado en la parte norte de Abayagiri Maraje (celda de seguridad). Fue descubierto en las instalaciones de Abhayagiri Vihara en 1893, Rey Mahasen (C. 274-301) temporada del artículo placas de mármol "Mahavamsa catusśālā" se define a una sala o un lugar de descanso como las puertas se abrieron cuatro camino lateral construido. Cerca de allí, hay un parche de 30 y un pie 22, una amalgama de ruinas, en las laderas rocosas de Palugaswewa. campana Reportado En este caso, la columna de piedra con una altura de 4 desde el nivel del suelo podría usarse para colocar la mesa o el panel para la comodidad de los pasajeros. Ambalum en la región de Ugaral fue construido en los cruces de carreteras. La cuenca de Ambalum, situada en la ruta comercial principal de la carretera y dos en la carretera norte a Jambukoapattana campana Reportado Vijayārāmayat ciudad al norte, norte kiribatveherat más ambalama se encuentra al este de la intersección de cuatro paṁkuliyat Asokaramaya y los templos y la carretera calles norte. Se menciona una historia sobre un cruce de cuatro pisos en esta área. Este y noreste de la isla, lejos de los aldeanos, que es adorable ambalamas templos y por encima de la carretera a corta Malwathu se pueden utilizar los pasos y las calles de los pequeños puentes de piedra.

La causa de la amalvama y la goma de mascar dentro de los límites de la ciudad se informa desde el área de Thisavava en la Carretera del Sur. Específicamente Segundo Parakramabahu II (1236-1270) fue aceptado como el Día del Rey Hathawanagalla Viharavila Y los comentarios contemporáneos y resolver el nacional, establece que Thisawewa madera cerca de un puente y se encuentra cerca del lugar de descanso. Cuando una parte o todo el río cerca de Thisawewa ganar el puente de madera puente de la autopista sudeste que los comentaristas nacionales y resuelven Malwathu canal de derivación que fluye a través de las columnas de piedra se realizaron utilizando una madera que pone "puvaraheya" el hecho de que la introducción se puede predecir. Las carreteras principales habían caído a través del puente para viajar a Anuradhapura desde tierra y Dakkinadesa paṭungama Uruvela. En la ruta sur, se encuentran las ruinas más allá de los límites de la segunda ciudad del sur de Ambalama.

Malla (1187-1196 XI) en el edicto real de la casa número 60 del rey El gobierno ha observado consistentemente las pestañas definitivas y decidió dejar caer la letra "Nirusanka" a la letra "Kot" යනුවෙන් රජු විසින්ම දැක බලා ස්ථිර කර තුන් රජයේ ම මාර්ගවල ගව් කණු සිටුවන ලද බව සඳහන් වේ. එම රජුගේ ගල්පොත ලිපියට අනුව තුන් රජයේ මාර්ග කඳුකර, වනාන්තර, ඇලෙදාළ ගංගා හා වගුරු බිම් නිසා ගමන් කිරීමට දුෂ්කර මාවත් බව ද සඳහන් කර ඇත. අම්බලම් හා පාලම් තැනීම පිළිබඳ තොරතුරු රාජකීය අනුග‍්‍රහය යටතේ ම සිදු වු බවට සාධක Parākramabāhu de 2 (1236-1270) fue grabado durante el reinado del Rey Dutugemunu. El Mahavamsa declara que el Rey había ambicionado en muchas partes de la isla y hecho puentes y cortado el Mahavamsa. Si seneviyā por kaṇamædiri de Devapathiraja Peak Road, Ulapane Ambagamuwa, donde se utilizó la construcción de puentes de madera y los bloggers que cubren el techo.

වියළි කලාපය හරහා ගලා බස්නා ගංගාවන් හරහා ඓතිහාසික යුගයට අයත් ගල් පාලම් 22ක් භූගෝලීය පිහිටීම ගවේශන මගින් සොයා ගෙන ඇත. උතුරු මහා මාර්ගයේ හාල්පාන් ඇල, මල්වතු ඔය, කනදරා ඔය, මල්වතු ඔය අතු ශාඛාව තුලාවැලිය, කල්ආර, පාවක්කුලම් හා උලුක්කුලම් යන ගල් පාලම් උතුරු මහා මාර්ගයයේ යටිතල ව්‍යුහයට සම්බන්ධ විය. නැගෙනහිර ප‍්‍රධාන මාර්ගයේ අනුරාධපුර නැගෙනහිර ෙදාරටුවට සම්බන්ධ මල්වතු ඔය ගල් පාලම මහකනදරා ඔය සහ හුණුකනදරාව හරහා වූ පාලම්ද යාන් ඔයේ කොන්ගොල්ලෑව හා පරංගියාවාඩිය පාලම් ද ගෝකර්ණතිත්ථ දක්වා මාර්ගය සළකුනු කරයි. නැගෙනහිර වෙරළේ ගෝකර්ණ වරායට උතුරු දිගින් වූ පල්ලවවංක සහ මෙතෙක් හඳුනා නොගත් වරායන් ලෙස කි‍්‍රයාකාරීව පැවති වරායනට සම්බන්ධ පාලම් තුනක් යාන් ඔය හරහා වැටී ඇත. කි‍්‍ර ව 7 වන ශත වර්ෂයේ පමණ සිට ඉන්දියන් සාගර කලාපයේ වෙළෙඳ අධිකාරියේ ඇතිවූ වෙනස්වීම සහ අගනගරය අනුරාධපුරයෙන් පොළොන්නරුවට මාරුවීමත් නැගෙනහිර වෙරළ කලාපයේ වරායවල වැඩි වැදගත්කමක් ගැනීමට හේතු වූවා විය හැකිය.

නගරට ඊසාන දෙසින් සන්ගිලිකනදරා ඔය (මල්වතු ඔය ශාඛාවන් වන) හරහා ගල් පාලමින් මොර ඔය හරහා රබෑව දී ද යාන් ඔය හරහා දෙමෝදර දී ද ගල් පාලම් හරහා පල්ලවවංක වරායට ප‍්‍රධාන මාර්ගයක් වැටී තිබිණ. මෙම මාර්ගයෙන් බෙදී යන තවත් මහා මාර්ගයක් කොකිලායි දෙසට වැටී තිබිණ.එය සළකුනු වන්නේ යාන් ඔයේ මෝරගම ගල් පාලමිණි. නැගෙනහිර ප‍්‍රධාන මාර්ගයෙන් බෙදී යන තවත් මාර්ගයක් යාන් ඔයේ කිඹුල්පිටියාව ගල් පාලමින් පල්ලවවංක වරායට සම්බන්ධ වේ. නැනෙහිර ප‍්‍රධාන මාර්ගයට සම්බන්ධවූ මාර්ගයක් කන්තලේ ආර හරහා (සමනල පාලම ප‍්‍රදේශයේ දී) ගල් පාලමින් සේරුවිල හා ලංකාපටුනට මන් කළ හැකි පැරණි මාර්ගයක් විය

Factores pertenecientes al puente de roca Kanyankennni

නැගෙනහිර වෙරළ කායන්කානිවල ඇති පුල්ලිපොත ආර හරහා ගල් පාලමින් පොළොන්නරුව සිට කසාතොට හරහා වාලචිචනේ මුහුදු ප‍්‍රදේශයට වූ මාර්ග සබඳතාව ඇතැම්විට පොළොන්නරු අගනගරයවීමත් සමග වැඩි වැදගත්කමක් හිමිවූවා විය හැකිය. මෙම මාර්ගය දිගේ ජනාවාස අඩු වුවද නොකඩවාම විහාරාරාමවල පිහිටිම සහ කුඩාවැව් ව්‍යාප්තිය ද ස්ථාවර යටිතල ව්‍යුහයක් ස්ථාපනය වී පැවතිණ. මෙම මාර්ගය රෝහණ මහා මාර්ගයට ද සම්බන්ධ වූ අතර සේරුවිල දෙසට යාමේදීද භාවිතා කළ හැකිවීම නිසා අන්තර් ප‍්‍රදේශ මාර්ග ජාලයේ වෙළෙඳ සබඳතා සඳහා වූ යටිතල ව්‍යුහය ලෙස හඳුනාගත හැකි වේ.

අගනගරයේ සිට මල්වතු ඔය වම් ඉවුර ඔස්සේ වැටී තිබුණු මහාතිත්ථ ප‍්‍රධාන වෙළෙඳ මාර්ගයට තන්තිරමලේ ගල් පාලමින් මහාතිත්ථ වෙළෙඳ නගරයේ දකුණු ෙදාරටුවට සම්බන්ධ විය. අන්තර්ජාතිික වෙළෙඳ ජාලය සමග පැවති සම්බන්ධතාව නිසා මනා පාලනයකට යටත් වූ ක‍්‍රමානුකූල මාර්ග ජාලයක් යේ ප‍්‍රධානම පුරාවිද්‍යාත්මක අවශෙෂයන් කලා ඔයේ පාලම්කඩවල ගල් පාලම ස නගරය තුළ ස්ථාපනය වී පැවතිණ. අනුරාධපුර සිට උරුවෙල වරායට වූ මාර්ගයේ සිට වෙරෙදගොඩ විහාරයට වූ මාර්ගයේ නටබුන් වාර්තා වී ඇති අතර කරෙයිතිවි හා පෙරිවිල්ලූවල ද මාර්ග සළකුනු 1920 දී වාර්තා කර ඇත. බෝහියර් 1924 දී මෙම මාර්ග සබඳතාව කල්ප්ටිය දක් වූ බව මාර්ග නටබුන් අනුව හඳුනා ගනී. කලා ඔයේ රදාතොට ගල් පාලම හා එම මාර්ගයේ දකුණු දිග විහිදීමට සම්බන්ධ සියඹලන්ගමු ඔය මුදින්නේගම පාලම ද අනුරාධපුර සිට දක්ඛිණ දේශයට වූ මාර්ගයේ ටිතල ව්‍යුහය වේ. මෙම මාර්ගය වර්තමාන අනුරාධපපුර කුරුණෑගල මාර්ගයට සමගාමීවේ. ප‍්‍රධාන විහාරාරාම මෙන්ම බලල්ල සිට පාදෙණිය දක්වා අම්පලම් ද තවදුරටත් ඉතිරිව ඇති සාධකයන් වේ.

Diseño, los precios podría ser más compleja red de carreteras con la expansión de los sistemas de riego en la región nagārāśrita Anuradhapura. Es decir, desde nuvaravæva Mahagalkadawala de canales de riego y el canal de los bancos adhināgarīkaraṇa Lago Kanadara en la región y formas de utilizar los finalistas con la construcción de asentamientos en los canales de riego y presas relacionados tanque Mahagalkadawala y la región suburbana través Malwathu que, para su uso como práctica. La investigación no ha sido sometido a la geográfica sucedido a la intervención de la Real prevista la construcción de una relación con la red de transportes estilo de las redes de riego local en Sri Lanka. Sin embargo, en algunos casos, el inicio y el final de los canales de riego, pequeñas invisibles secos repartidos por toda la región, las orillas de los caminos se puede suponer que existe en la red de transporte de la isla directamente en la época histórica. La expansión de la anchura de la civilización china extendida poseer bancos de rodadura de una red de canales de riego, ya que la carretera planificada a la red de carreteras se ha puesto de manifiesto que desde el siglo II de nuestra era.

Mantenimiento y mantenimiento de carreteras

ක‍්‍රිස්තු පූර්ව 4 වන සියවසේ දී ලියන ලද කෞටිල්‍යගේ අර්ථශ‍්‍රාස්ත‍්‍රයේ රජු විසින් ජාතික හා ප‍්‍රාදේශීය මධ්‍යස්ථාන සම්බන්ධ කර ගනිමින් භාවිතයේ අවශ්‍යතාවට ගැලපෙන පරිදි මාර්ග ඉදි කළ යුතු බව සඳහන් වේ. අගනගරය තුළ, යුද හමුදා මූලස්ථානවල, වරාය, අලි ඇතුන් හා වෙනත් සතුන් ගෙන යන රථ සඳහා (ප‍්‍රමාණවත් පළලින් යුත්) සහ වෙළෙද (ජල මාර්ග හා ගොඩබිම් මාර්ග) මාර්ග ආදී සියලු මාර්ගයන් ඉදි කිරීම්, පාලනය, පවත්වා ගෙනයාම අධිරාජයා විසින් කළ යුතු අතර වෙළෙඳ මාර්ගවල යන ගැල් සමුහයන් සොරුන්ගෙන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා වූ ක‍්‍රියා මාර්ග ද රජුට අයත් කාර්යභාරයට අයත් වේ.

Es aún más importante comenzar el camino a través de las capitales de la capital. Que el camino ha sido un nivel muy alto en la ciudad de 5 años antes de Cristo del siglo nivel de la calle y estaba bien con la ciudad incluyendo el Fa que el elegante alta (Fa Yuan) Monk registró. También hay registros arqueológicos e históricos de stupas, sinagogas establecidas en los márgenes. Había escaleras en los caminos donde había rocas. Las excavaciones recientes dicen que las piedras de la calle se han erigido en los límites de la ciudad y que algunas calles fueron cosidas en ambos lados. Las losas de piedra estaban atrapadas en las ruinas de las calles que habían sido construidas con piedras. Fuera de la metrópoli, los límites de la ciudad y, a veces, también las afueras de la ciudad. En 1887 Kev Como se muestra a continuación, un camino fue sacado de una carretera en Tholuwila, Anuradhapura y cubierto con piedras para evitar el desprendimiento de las piedras.

Paseo Ritigala

Todavía hay evidencia identificable de que las calles y calles de alta gama se encontraban en los principales templos complejos. Kramānukūlavūt en el complejo del templo Ritigala, yuktavūt de gama alta, caminos y carreteras que conducen a las altas habilidades técnicas son un ejemplo. La tecnología está bien preservada porque es muy adecuada para usar la geografía local. Las carreteras en los complejos de Ritigala y Rajagala se encuentran en el sistema vial nacional, así como en los canales pequeños que utilizan placas de piedra. El acceso de nuevo al camino de la roca de Sigiriya, Mihintale Delowak piscina y templo complejo se encuentra en la carretera, cortando la estupa a la diśānusārī noreste-sudoeste para configurar el acceso a la escalera de los dos, pasó a hacer un buen panorama de los lugares por mí y me Desarrollar habilidades tecnológicas también son factores prominentes.

El control, el mantenimiento y el mantenimiento de las principales carreteras de las civilizaciones chinas, romanas y del Imperio Maurya estaban bajo el dominio real. Información sobre la contribución de los reyes, a excepción de la información de contenido en la construcción de carreteras como parte de los planes de vuelo de Sri Lanka cuando los caminos son las fuentes arqueológicas y crónica. La instalación de postes lloran de las principales carreteras, construcción de puentes, límites de la ciudad de inflexión de carreteras, áreas regionales y fronterizas ambalamas diseñado para desplazarse, la creación de fábricas listo para las cuatro plazas, los cuatro vientos viene subvenciones ciudad monjes de mantener y establecer fábricas otorga caminos difíciles como Sri Pada Hay evidencia de que el trabajo realizado fue bajo patrocinio real . En las observaciones de Kautilya, el rey debe hacer todo el trabajo en la construcción de carreteras nacionales y regionales (vías navegables y carreteras terrestres) del estado. Se ingresaron diferentes caminos en la red de carreteras y deberían construirse con un ancho. La protección del tramo de las rutas marítimas y el despliegue de funcionarios para las carreteras se menciona como los deberes del rey.

ප‍්‍රධාන මාර්ගවල අම්බලම් හෝ විශ‍්‍රාමශාලා පිහිටුවීම, ඉතා දිගු ප‍්‍රධාන මාර්ග හා අතුරු මාර්ගවල දුර මිනුම් එ්කක ලෙස ගල් කණු සිටුවීම, මගීන්ගේ පරිහරණය සඳහා ළිං, පොකුණු, කුඩා වැව් ඉදි කිරීම ද විශේෂ ස්ථානවල සහ මංසන්ධිවල ගස් රෝපණය කිරීම, අවශ්‍ය ස්ථානවල ආරක්ෂිත කුටි ඉදි කිරීම, පළතුරු උයන් මග දෙපස පිහිටුවීම ආදිය රජු විසින් කළ යුතු බව සඳහන් වේ. චීනයේ ක‍්‍රිස්තු වර්ෂ තුන්වන ශත වර්ෂයේ දී Chhang-an අගනගරයේ මාර්ග ඉදි කිරීම් පිළිබඳ ව තොරතුරුවල ප‍්‍රධාන මාර්ගවල ගස් සිටිවන ලද්දේ අඩි 30ක පරතරයකින් බව වාර්තා වේ. අම්බලම් හෝ විශ‍්‍රාමශාලා පිහිටුවීම යම් නිශ්චිත දුර ප‍්‍රමාණයකට අනුව පිහිටුවන ලදී. මෞර්ය අධිරාජ්‍යයේ ප‍්‍රධාන මහා මාර්ගය වූ පාටලීපුත‍්‍ර නගරයේ සිට පෙෂවෝර් දක්වා වූ මාර්ගයේ (Grand trunk road) සෑම සැතපුම් 1.5 (helf Korsa), Los peregrinos habían sido establecidos. Por cada 3 millas al otro lado de la carretera (una Korsa) Se dice que se plantó una piedra de molino. Las ruinas del Ambalum asociadas con la red de carreteras históricas pertenecen a la antigua era de Kandyan. La actual carretera Kurunegala-Anuradhapura es muy similar a la antigua carretera. El trazado de la antigua carretera de Daladagama de Padeniya Daladagama respectivamente, Balalla, Kumbukwewa, se encuentra en la pequeña y Padeniya ambalamas brecha millas con 1.5 aproximadamente. Este Ambalam es un factor clave en la continuación de los tiempos de Kandyan como las carreteras principales.

Una calle en la ciudad de Polonnaruwa

Es posible suponer que los mismos métodos administrativos estaban en su lugar para la construcción y el mantenimiento del sistema histórico de carreteras en Sri Lanka. Estas son algunas de las principales funciones del Mahavamsa, incluida la literatura sobre las fuentes e inscripciones, así como los datos revelados en las exploraciones. Según Fa-Fauns, las sinagogas de la ciudad de Anuradhapura se han establecido y como se menciona en Mahavamsa Rey Vijayabahu el 1 1055-1110 (XNUMX-XNUMX) se estableció en la ciudad de Polonnaruwa y estableció sinagogas para los monjes que entraron por los cuatro lados. Esta información es evidencia del uso de los métodos indios por parte de India. De acuerdo con las regulaciones de la primacía de la Maurya Chandragupta llegando sacerdotes religiosos en la ciudad para dar cabida a la sinagoga establecida por el emperador Asoka en el trabajo es que el comportamiento de los mercados. Según Fa-Fauns, las sinagogas de la ciudad de Anuradhapura se han establecido y como se menciona en Mahavamsa Rey Vijayabahu el 1 1055-1110 (XNUMX-XNUMX) se estableció en la ciudad de Polonnaruwa y estableció sinagogas para los monjes que entraron por los cuatro lados. Factores como Dharmagharaya y Dharmashala Ambalam para los bhikkhus en las principales ciudades alrededor de los límites de la ciudad de los límites de la ciudad son reportados. Parakramabahu I de 1 Givana Dharmashala para el beneficio de los monjes en la ciudad, así como otras características urbanas como carreteras y calles de la ciudad.

Rey Vijayabahu el 1 En el camino de Sri Pada "Vamos a conseguir un Gauweaka Kansai por nosotros” යනුවෙන් අඹගමුව පර්වත ලිපියේ රජරට සිට ශ‍්‍රීපාද මාර්ගයේ අවසාන ගව් පහ අතර ගව්වෙන් ගව්ව දානශාලා කරවූ බව සඳහන් වේ. මහාවංශයේ රජු විසින් මෙම දානශාලාවල නඩත්තුව සඳහා ගම් ප‍්‍රදානයන් පිළිබඳ ව තොරතුරු ඇතුළත් වන අතර ඌව රට මාර්ගයේ සහ කෙහෙල්හේනාවල මාර්ගයේ ද දානශාලා කරවූ බව සඳහන් වේ.

En la época histórica, el edificio de Ambalam estaba bajo el patrocinio real, de acuerdo con los planes arquitectónicos del actual Kandyan Ambalam. No hay evidencia de distancias para establecer ambalam en Sri Lanka. Sin embargo, eso fue abajo de Anuradhapura Dakkinadesa Daladagama Padeniya desde la antigua carretera a Daladagama respectivamente, Balalla, Kumbukwewa ambalamas establece la distancia media entre uno y otro es millas 1.5. Se puede concluir que este Ambalam se utilizó continuamente como carreteras principales pertenecientes a la era Kandyan. Ambalum se estableció en un lugar donde se podrían establecer instalaciones de agua. Había una abundancia de instalaciones para el uso de pasajeros o para el uso de pasajeros, cocina y alojamiento. Los pasajeros cocinan alimentos cocinados o no deseados a largo plazo. En los siglos 8-10 CE, los miligramos, milibates, se llaman alimentos cocinados y alimentos sin abrir. Ubicuos y con estilo se utilizan en el mismo sentido hoy en día.

තොටමුණු ආසන්නයේ මෙන් ම ප‍්‍රධාන විහාරාරම ආසන්නයේ ද, නගර සීමාවන්හි ද, අම්බලම් පිහිටුවා තිබීම ඓතිහාසික මාර්ග පද්ධතියේ සුලභව දැකිය හැකි ලක්ෂණයකි. එය කාලීන අවශ්‍යතාවක් ව පැවතියේ දුර ගමන්වල දී රැය ගත කිරීම සහ ගංගාවන් හරහා යානොහැකි තරමට ගඟදිය වැඩිවන අවස්ථාවල දී ජලය බැස යනතෙක් නවාතැන් ගැනීමත් ආදී ස්වාභාවිකත්වයට ගැලපෙන පරිදි සංවිධානගතවීම නිසා ය. 1 වන පරාක‍්‍රමබාහු රජ පොළොන්නරු නගර ප‍්‍රාකාරයට සම්බන්ධ විවිධ වීදි කර වූ බවත්, වීදි දෙපස දෙමහල්, තුන්මහල් ප‍්‍රාසාද සහ සල්පිල් ඉදිකොට වීදි අලංකාර කර තිබු බවත් දිනපතා ඇත්, අස්, රිය, පාබල යන චතුරංගණි සේනා වීදිවල සංචාරය කළ බවත් මහාවංශය සඳහන් කරයි. මේ කාලය තුළ රජු විසින් අනුරාධපුර නගරයේ පෙර රජවරුන් විසින් කරවන ලද වීදි ද, ප‍්‍රතිසංස්කරණය කරන ලද බව ද, මහාවංශයේ සඳහන් ව ඇත.

Los hechos sobre la construcción de Ambalum y puentes están bajo el patrocinio real Parākramabāhu de 2 (1236-1270) fue grabado durante el reinado del Rey Dutugemunu. El Mahavamsa declara que el Rey había ambicionado en muchas partes de la isla y hecho puentes y cortado el Mahavamsa. rey Devapathiraja Si kaṇamædiri seneviyā por Pada Road, Ulapane Ambagamuwa, donde se utilizó la construcción de puentes de madera y los bloggers que cubren el techo. Se puede suponer que este sistema existió hasta la era actual. Estambul puede ser considerado como el único monumento de bajo punto de referencia para el techo de un puente de madera fue construido a través de las ramas gallænda Uma Oya Oya para llevar a .Lawyers. Las actividades relacionadas con la carretera a veces eran llevadas a cabo por un ministro o un inspector. Sólo el favor del rey, sino también ciudadanos de a pie, vihārāramavala evidencia de que más contribuyó a la construcción de carreteras. Debido a la contribución de la construcción de los puentes de piedra Royal construido puentes en las carreteras principales y de la tecnología puede identificar una similitud. Comprender el desarrollo de la capacidad de los puentes en los puentes de carretera a la altura del agua, huertos y Yan Oya Oya que el uso de columnas de piedra, la cantidad determinada por el estudio no es difícil entender por puentes de piedra. El uso de las carreteras y puentes importantes, decidió final de la energía. En consecuencia, el norte y el este de la carretera y puentes Malwathu Oya, Kala y radātoṭa pālamkaḍavala Mahakanadarawa y Yan Oya río y fue construido para quemar puentes construidos a través de la carretera principal. Estos puentes principales se construyeron sobre tres pilares cruzados. Menos agua que el transporte de larga Aru (que mahanakadarā ramas del Norte) a través de la autopista puvarasankulamē protección en tiempo a través kāyankānivala camino de Anuradhapura-Seruvila protección y seguridad a través Kanthale pulliyanpota de puentes cruzan el puente redujo el ancho del edificio en dos pilares .

Rockbridge histórico se remonta al puente de piedra Mahakanadarawa. Todos, excepto una placa de piedra, todavía quedan en ella hoy. Este puente fue construido a través de una sucursal de la Canadara Oya. Tanque Mahakanadarawa informó como la fuente histórica Mahasen (274-301), según lo registrado por el rey Kanāvæva ලෙස හඳුනාගත හැකි ය. කනාවැව ඉදි කරන ලද්දේ කනදරා ඔයේ ඉහත සඳහන් කළ පාලම ඉදිව තිබුණු අතු ශාඛාව ම හරස් කර ගනිමිනි. වැව ඉදි වීමෙන් පසු අතු ශාඛාව වාන් ඇල බවට පත් වීම නිසා අවුරුද්දේ වැඩි කාලයක් එය වියළි නිම්නයක් ලෙස පැවතිණ. ශතවර්ෂ ගණනාවක් තිස්සේ අධික වැසි ඍතුවේ දී ගලා යන ජලධාරිතාවට ලක් නොවීම නිසා පාලම හොදින් ආරක්ෂා වී ඇති අතර එ් අනුව පාලම, වැව තැනීමට පෙර ඉදි කරන ලද බව සනාථ වේ. අද අප දකින කනදරාවැව ඓතිහාසික යුගයේ මෙන්ම නිදහසින් පසු කෘෂිකාර්මික ව්‍යාපෘති යටතේ ද විශාල කරන ලද්දකිි. මෙම පාලම්, ශ‍්‍රී ලංකා ඉදි කිරීම් ක්‍ෂේත‍්‍රයේ වඩාත් ශක්තිමත් ලෙස ස්ථාවර බැමි බැදීමේ තාක්ෂණික ක‍්‍රමවේදයන් භාවිතය හා සමගාමී ව ක‍්‍රිස්තු පූර්ව 1 වන ශත වර්ෂය හා ක‍්‍රිස්තු වර්ෂ 1 වන ශත වර්ෂ අතර කාල පරාසයට අයත් වූවා විය හැකි ය.

Dragado de roca perforada y pilares de piedra pedregosa

Los pilares de piedra y los bloques de puentes estaban interconectados apilando pilares de piedra con bridas, placas y perforaciones. La puerta oriental del este se ve en la orilla izquierda del puente de piedra en la orilla izquierda. El puente puente en Yang-oya, conectado a la carretera principal oriental, se encuentra en el puente de roca Brahmagagama y los pozos excavados en las placas de roca. La piedra simplemente se extendía sobre los pilares de piedra, y era suficiente para construir puentes fuertes. En la construcción de puentes, el manejo de los procedimientos técnicos estuvo en consonancia con la orientación del paisaje. Parākramabāhu de 1 රජ සමයට අයත් සේ පෙර පරිච්ෙඡ්දයක දී සාකච්ඡා කරන ලද ගිරිබාවේ කලා ඔය හරහා පිහිටි දැව පාලම, ඔය හරහා විහි දී යන ගල්තලාවේ ස්වාභාවික පිහිටීම මනා ලෙස තාක්ෂණයට නතු කර ගෙන ඉදි කරන ලද්දකි. ඔයේ වම් ඉවුරේ සිට අඩි 6ක් පමණ උසින් යුක්ත ව විහිදී යන ගල් තලාව ක‍්‍රමයෙන් අඩි 17ක් පමණ උපරිම උසක් දක්වා ඉහළ නැග නැවතත් ක‍්‍රමානුකූලව දකුණු ඉවුර දෙසට අඩි 2.5ක් පමණ උසින් යුතුව බෑවුම් වීයයි. ගල් තලාවේ ඇති කණු වළවල් අනුව ගලේ උස් ස්ථානය පාලමේ පාදමක් කර ගනිමින් දෙපසට විහි දී යන ලෙස දැව කණු හා දැව ඵලකයන් යොදා ගනිමින් පාලම ඉදි කර ඇත. ඓතිහාසික යුගය තුළ ගංගා පෝෂක ප‍්‍රදේශයට පතිතවීම සලකන විට පාලමේ මෙම උස් මට්ටම කලා ඔයේ ගලා ගිය ජල ධාරිතාවට ගැලපෙන ලෙස නිර්මාණය වූවා විය හැකි ය. හරස් අතට කණුවලවල් 5ක් බැගින් වූ වළවල් 214ක් මෙම ගල් තලාවේ හඳුනාගත හැකි වේ. දිගින් පළලින් හා ගැඹුරින් අඩියක් වන සමචතුරස්‍රාකාර කණු වළවල් සහ එම ප‍්‍රමාණයන් අඟල් 9 සහ 8 දක්වා වෙනස් වන කණු වළවල් ද වේ. පාලමේ පළල අඩි 26ක් ඉක්මවන අතර දිගින් අඩි 341ක් පමණ වේ. වම් ඉවුරේ ඇති අඩි 18ක් පමණ උසින් යුත් ගල් බැම්මේ අඩි 10ක පමණ කොටසක් ඉතිරි ව ඇති අතර මාර්ගය පස් පුරවා උස් මට්ටමින් තනා තිබිණ. Mahavamsa Como se ha mencionado por el puente Parakramabahu Seneviruwan Chaturangani de ordenadores de las Artes portátiles arroyo 200 codos y un fuerte uso de la madera y los clavos eran largos y fue construido sobre 20 codos de anchura de la misma.

Hay factores en el mantenimiento sistemático de las carreteras principales en el área fuera de los límites de la ciudad. La existencia de esos caminos se mantuvo con su uso. Rutas frecuentemente no dotadas Existe evidencia de que existía la tradición de restaurar al rey o a la realeza antes de viajar. Es posible mantener una tradición de acuerdo con el patrón climático de la isla. Dutugamunu que el príncipe Homagama de monjes y los gigantes de Homagama estaba programado para viajar a montar a Anuradhapura rodeado kaḍolætu abajo Malaya a lo largo del camino en el interior del país y restaurar la vegetación eliminado Mahavamsa Se menciona. Parākramabāhu de 1 El Mahavamsa ha explicado que en la organización del rey, las tropas y los caminos cuidadosamente examinaron los señalizadores con la ruta apropiada para ir a sus hombres. Comunicación overtemica De acuerdo con la mercancías por carretera se lava a menudo en la precipitación de invierno ser sometida, la graduación de barro inundado, fundición característica normal gahanavīmat polvo invierno vegetación seca era. El clima de la isla, de acuerdo con la naturaleza de la próxima lluvia de la estación seca podría se llevaron a cabo todas las reparaciones de carreteras de invierno.

Contiene información sobre administradores de caminos en inscripciones pre-Brahmi que datan de 3 del BCE a 1 vX. Entre Mihintale Aneyakuttika y los artículos pre brahmánicos Pakaraadeka Está citado en el artículo. Paranawithana La frase de contraseña se define como el Inspector de carretera. Entre los que fueron cremados en un artículo perenne en Periyapuliyankulama en el distrito de Vavuniya Asaaḍika Es un oficial. Esto es lo que dice el Inspector de Horse Horse. Sivakaaḍika යන නිලය ද ප‍්‍රවාහන පරිපාලන කාර්යයන් හා සම්බන්ධ වේ. කුරුණෑගල දිස්ත‍්‍රික්කයේ කුඹුරුලෙන පූර්ව බ‍්‍රාහ්මී ලෙන් ලිපියක සඳහන් මෙය දෝලාව හෝ සිවිගේ පරීක්ෂක ලෙස අර්ථ දක්වා ඇත. ක‍්‍රිස්තු පූවර් 3 වන ශත වර්ෂයේ සිට මාර්ග හා සම්බන්ධ සේවාවන් රජුගේ නිලධාරීන්ගේ අධීක්ෂණය යටතේ සිදු වූ බවට සාධකයන් වේ. ක‍්‍රිස්තු වර්ෂ 8 වන ශතවර්ෂයේ සිට 10 වන ශතවර්ෂය දක්වා %C

anuncios

COMENTARIOS 3

  1. El autor merece ser felicitado por la descripción detallada de la red de carreteras en la antigua Sri Lanka. El tema ha sido bien examinado en la región de Anuradhapura en particular.

    Pero los siguientes problemas deben verificarse, verificarse o agregarse para mejorar este valioso relato.
    1) El primer mapa de Anuradhapura muestra claramente las instrucciones. Pero el camino a Dambakole Patuna se muestra en dirección noreste en lugar de norte. El camino a Mahatittha se muestra en dirección norte en lugar de noroeste. Las otras carreteras también necesitan revisión.
    2) El tema de la escritura es 'The Road Network'. Pero el énfasis se centra principalmente en los "puentes de piedra o Gal-Paalamas". No se escribió mucho en las carreteras.
    3) La llegada de Maha Rahath Theraniya Sangamitta se menciona correctamente como un importante factor relevante para las carreteras. Ella se había detenido y pasado a través de Thantirimale (25 km al noroeste de Anuradhapura), conocido en ese momento como Thiwakka Bamunu Grama. También se sabe que uno de los primeros asentamientos después de la llegada de Vijaya fue Upatissa Grama que se conoce hoy en día como Vilacchiya encuentra 15 km al noroeste de Anuradhapuara. Es bastante claro que la carretera principal de Dambakola Patuna había sido a través de Thiwakka Bamunu Grama (Thantirimale) y Upatissa Grama (Vilachchiya), ambos de los cuales se puede llegar a través de la carretera que conduce hacia Arippu Mahathitha puerto. Merece la pena comprobar si el camino desde el norte (Dambakola Patuna) fue a través de Thantirimale y Vilachchiya.
    4) Se ve que la red de carreteras al noroeste de Anuradhapura fue comparativamente más desarrollada debido a varios factores como Mal Watu Oya, Mahatitta
    Puerto, Thambapanni, Kudiramale, Thivakka Grama, Upatissa Grama, confluencia de Arippu,
    el reino de Vijaya y Anuradha Grama.

Los comentarios están cerrados.